Onze weblog is verhuisd! Klik op http://bamaruba.blogspot.com voor nieuwe berichten vanaf juli 2008. Deze website (bamaruba.com) houden we niet meer bij.
Zondag 7 juli
Hallo allemaal! Het was weer een gedenkwaardige dag. Allereerst verloor Yente haar 2e tandje en heeft zij eindelijk haar diploma A gehaald! Opa en Oma Bakker waren erbij om dit te vieren. Nadien mocht Yente uitzoeken waar ze wilde eten: McDonalds. Dus wij met een menu uitzoeken en Yente at alleen maar ijs. Het ging haar mn om de speeltuin in de airco. Maar het was wel de vuurdoop voor de Bakkers wat deze amerikaanse snackketen betreft. En ze vonden het een hele belevenis.
Ook een minder leuk bericht bereikte ons vanuit Nederland: mijn jongste zusje Mariet is vandaag opgenomen in het Ziekenhuis met verdenking van sinustrombose. Ze was al 10 dagen erg ziek met heftige hoofdpijn, braken en in het begin ook koorts. Ze is 3 maanden zwanger dus we maken ons allemaal wel veel zorgen. En ze is notabene opgenomen op haar verjaardag!! Sterkte en gefeliciteerd, Mariet!
Sinds vrijdag heeft de school vakantie. Het was dus een drukke week voor ze. Ook op de speelschool van Marit was dat zo: zij hielden een heel leuk piratenontbijt op het strand met schatzoeken, sminken, hompen brood en piratenwijn. En daarna natuurlijk lekker zwemmen. Op de school van Julia en Yente zijn de kinderen uitgezwaaid die naar het buitenland verhuizen, meestal naar Nederland maar ook naar India, Colombia en Italie.De vakanties van iedereen is nog veel veelzijdiger: USA, Mexico, Costa Rica, Equador, Bonaire, Filepijnen, Noorwegen en natuurlijk Nederland. Sommigen gaan zelfs kamperen in Frankrijk. Dat doen wij wel weer als we in NL wonen. Morgen om 0700 gaan we naar Puerto Rico. 2 Uur vliegen en een veel groter eiland dan Aruba met echt regenwoud, cultuur, geschiedenis en 5-baans snelwegen. En veel shopping malls want het behoort bij de USA. Dit lijkt ons een mooie combi en we verheugen ons er zeer op.
Vrijdag 26 juni
De zon schijnt weer maar deze willen wij jullie ook niet onthouden. Een filmverslag van een wandeling langs Palm Beach op zondagmiddag, met alle ingrediënten van een (commercieel) tropisch paradijs inclusief wedding ceremony on the beach... nou ja, dat willen die Amerikanen nou eenmaal graag. En pappa was zo druk met filmen dat hij niet meteen doorkreeg dat Yente zand in haar oog had...
Donderdag 25 juni
Spelen, hoe doe je dat als kid op Aruba? Nou gewoon, in de tuin en op straat. Ja zelfs op straat, en dat is vrij bijzonder want elders op het eiland wordt je al snel overreden of door een hond aangevallen. De wijk Sabana Liber is geen gated community of zoiets, maar heeft wel vrij sociale bewoners. En daardoor kun je een lazy afternoon houden zonder al teveel zorgen om de kids als ze rond het huis aan het spelen zijn...
NB: dit filmpje is van een paar weken terug. Het regent momenteel pijpestelen, mooie gelegenheid om eens een video op de website te zetten!
Zondag 22 juni
Tjemmie, wat een afgang voor oranje! Eindelijk had ik vrij om een wedstrijd te bekijken, verliezen ze dik! Iedereen hier was al de hele week in het oranje en vele hebben oranje vlaggen aan de auto’s. Als er een feestje is, zijn de arubanen er als de kippen bij, dus ineens was dit toch wel heel Amerikaanse eiland weer heel Hollands. De meeste mensen gaan kijken in een cafe of bar. Zo ook wij, bij plaza, een nederlands eetcafe in Renaissance mall. Het was buiten en ondanks dat er ongeveer 5 tv’s hingen was het zo druk dat er nauwelijk iest te zien was. Ondertussen kon je puntzakken friet en krokketten koen en werden er Nederlandse voetballiederen gedraaid. De verslaggeving was in het papiamento en werd naast het cafe buiten op straat gedaan door de 3 arubanen die het meest van voetbal weten. Die verslaggeving was ook direct op de Arubaanse zender te volgen.Nadien zijn we met vrienden wezen eten in de stad. Vandaag was het meeste oranje alweer van straat. Jammer!
Ondertussen kijken wij uit naar de komst van Henk’s ouders die as vrijdag 4 weken komen. Met alle spullen die wij besteld hebben in de tussentijd. Ze maken het einde van het schooljaar mee en het afzwemmen van Yente.
Dit weekend had ik dienst maar het was heerlijk rustig. Eigenlijk heb ik alleen visite gelopen en een paar telefoontjes afgehandeld. Dit in tegenstelling met vele andere diensten die best druk kunnen zijn. Door de week ben ik nog erg druk en ben vaak erg laat thuis. Het blijkt erg moeilijk om een adequaat poli-rooster op te stellen en tussendoor moet ik ook regelmatig weg voor bevallingen/OK/besprekingen. Het is erg ongebruikelijk om de tijd dat je een vergadering hebt geen patiënten in te roosteren. En als ze het doen dan worden die patiënten gewoon aan het einde van de dag er achter bij gezet. Zo ben ik sinds ik met papiamento les ben begonnen begin januari pas 10x geweest. Je begrijpt wel dat je in die tijd geen taal kunt leren.
Vorige week zijn we weer eens naar baby-beach geweest. Het is iedere keer weer ongelofelijk hoe mooi de kleuren van de zee daar zijn en hoe prachtig je er kan snorkelen. Voor de kinderen is het er heerlijk want het is rustig, bijna zonder toeristen, geen watersport, langzaam aflopende zee en weinig golfslag. De arubanen zitten onder de bomen te BBQ’en en de hollanders zitten in de zon te verbranden… Alleen jammer van de raffinaderij die vanuit je ooghoek te zien is.
Zaterdag 17 mei
He, he, eindelijk weer een weekend vrij. Het was weer een druk weekje voor mij met de nodige complicaties, helaas. Ik heb een gesprek met de directeur gehad over het gebrek aan samenwerking, de slechte poli voorbereiding en de slechte zorg op de verloskamers. Ik hoop dat ik er iets aan kan verbeteren in de tijd dat ik er ben. Maar nu over naar de leukere zaken van ons leven hier. Julia is op paardrijden gegaan, en het is een doorslaand succes. Het is een kleine manege met ongeveer 6 paarden en 3 kinderen in 1 klasje. Ze moet eerst haar paard verzorgen en op zadelen alvorens te leren rijden. Henk en ik zijn trouwens op vrijdagavond op dansles: salsa en merenque. Een hele kunst voor ons want we zijn nogal hollands stijf in de heupen. Ook als we overdreven met onze heupen bewegen (vinden we) haalt het het niet vergeleken met de arubanen. Nu na 5 lessen begint het ergens op te lijken. Op ieder feestje en in elk cafe hier wordt gedanst en van de europese “disco-dans” hebben ze nog nooit gehoord, lijkt het. Laatst was ik op een feestje wat was georganiseerd voor mijn collega die van de minister niet meer mag werken. Er werd natuurlijk gedanst en ook ik moest eraan geloven. Het is wel grappig dat de secretaresse van de kraam danst met de anaestesist en de verloskundige (ja, een man!) met de OK-assistent. En niet op een afstandje zoals in NL, nee, alsof ze een intieme relatie hebben! Het is dan ook de lol van de dans om te verleiden en zo veel mogelijk plekken aan te raken waar je normaal niet aan mag komen…. Trouwens op elk feestje, klein of groot, vroeg of laat wordt je hier volgestouwd met eten, veel en vet eten. Wij Nederlanders zijn daarbij wel erg zuinig met alleen taart uit te delen op een verjaardag. Een taart (niet een kleintje of een gekochte maar een supergrote zeer bewerkelijke zelfgemaakte chateau-bollo), een buffet en een toetje (bij voorkeur en ander soort taart) is heel gewoon. En natuurlijk moet er drinken bij worden geserveerd. En dat soms al allemaal om 10 uur 's ochtends! Een hele voorbereiding. Ik snap niet hoe die vrouwen dat hier doen: geen man of een man die niets doet, een fulltime baan en kinderen en zoveel koken en bakken! Het is niet zo vreemd dat ze snel moe zijn en elke verstoring van dit wankele evenwicht (een menstruatie bv) is zeer onwelkom. Voer voor mij dus. Maar aan clandizie ontbreekt het me niet, mijn wachtlijst is inmiddels opgelopen naar 8 weken (extreem lang voor arubaans doen).
Morgen een rustig dagje: naar het strand en visite aan het einde van de dag.
Zondag 4 mei
Het was een superuitstapje! Willemstad is een stuk gezelliger en stadser dan Oranjestad, terrasjes, hogere huizen, oude muren en de pontonbrug. Het eiland Curacao is vanwege het handelsverleden in cultureel opzicht ook veel interessanter dan Aruba. Wel meer armoede en bovendien die smerige Isla-raffinaderij midden in de stad…
We zijn naar het sea-aquarium geweest. Een mooie start: Marit stond tot haar knieën in het water en heeft een reuzenschildpad en een zeester aangeraakt. De dolfijnen waren natuurlijk super! Julia die er een spreekbeurt over gehouden heeft was er niet weg te slaan. Ook kon je haaien voeren en in een boot met glasbodem allerlei kleurige vissen, haaien, schildpadden en roggen bekijken. De volgende dag zijn we over het eiland gereden. Eerst naar een mooie grot (Hato) en toen naar Westpunt, een klein plaatsje aan de andere kant van het eiland. Mooie omgeving, veel groener dan Aruba. In landhuis De Knip hebben we een expositie over plantages en de slavernij bekeken. We lieten het strand voor wat het was (via het hotel mochten we gebruik maken van Blue Bay beach maar kwamen niet verder dan het bordje “vol”!!!) en hebben ons hotelzwembad onveilig gemaakt. Kura Hulanda beslaat een stuk van de oude binnenstad van Otrabanda, en bestaat uit monumentale panden die na jaren van verval zijn gerestaureerd. Erg mooi! We hadden een prachtige suite bij het zwembad, met ontbijt buiten op het terras. ‘s Avonds hebben we gedineerd in het oude fort, waar nu een winkelcentrum en restaurants in zijn gevestigd. Zaterdag even “gewinkeld” in de stad maar dat stelde niets voor. Wel is er een drijvende markt waar vissers en marktlui uit Venezuela hun waar verkopen. Ook zijn we nog snel naar het Kura Hulanda Museum geweest, met exposities over de slavernij en de Afrikaanse cultuur. Aanrader!
Goed nieuws uit Heerhugowaard: uit de PET-scan bleek dat alleen de okselklieren positief zijn. Mijn vader wordt daaraan over 3 weken geopereerd.
Zaterdag 30 april
Koninginnedag op Aruba! Vanmorgen was er vrijmarkt op school. De kinderen hebben speelgoed en kleding verkocht en het liep prima. Het was ouderwets gezellig met vlaghijsen op de klanken van het Wilhelmus, een talentenjacht en kroketten/kaas/knakworstjes. Ook de suikerspin en een springkussen ontbraken niet. Ik heb leuk met iedereen gekletst. Het was beregezellig en de kinderen hebben voor het eerst echt geld voor zichzelf verdiend. Nu blazen we lekker uit in het zwembad.
Morgen gaan we naar Curacao! Twee nachten in een luxe hotel in het centrum van Willemstad, Kura Hulanda. We zijn erg benieuwd! We hebben net geboekt en Julia heeft gelijk haar koffer gepakt en zit met spanning te wachten tot het zo ver is. We moesten zolang wachten met boeken omdat Henk’s paspoort was verlopen. Omdat hij nog steeds, anders dan de rest van het gezin, geen verblijfsvergunning heeft moest hij naar het kantoor van de gouverneur om een nieuw paspoort. Aldaar aangekomen bleek het kantoor dicht en het personeel op cursus (over paspoorten nota bene). Een afspraak kon pas de week daarop worden gemaakt. Na wat gestoei met het protocol (op slippers blijk je het kantoor niet in te mogen) en met onwillige ambtenaren heeft Henk gisteren uiteindelijk zijn nieuwe paspoort opgehaald.
Julia schrijft: ik heb bij koninginnedag twee suikerspinnen gegeten en gekocht.
Zaterdag 19 april
Hallo allemaal! Hier weer eens een zonnig (voor de afwisseling) berichtje uit Aruba. Vandaag had Gratia dienst (zoals vaak) en Henk is met de kinderen naar een demonstratie synchroonzwemmen geweest. Julia en Yente vonden het erg mooi. Dus wie weet iets voor in de toekomst? Gratia had het rustig en kon nog naar haar sushi-clubje: een groep van 7 vrouwen met goede banen en goed NL-sprekend. Samen eten ze heerlijk en houden elkaar op de hoogte van de nieuwste roddels en vrouwenpraat. Gratia heeft de sushi helemaal ontdekt! Verrukkelijk!
En van de week (ja, op een door-de-weeks middagje) zijn we met de kinderen wezen lunchen bij de nieuwe japanner in Paseo Herenecia, het nieuwe winkelcentrum bij de high-rise hotels. Erg amerikaans winkelcentrum overigens, behalve de Hönkemuller (!!!) en een snackbar waar je vlaamse friet in puntzakken kunt krijgen. Maar de sushi vonden de kinderen niet zo, wel viel het kindermenu, chickenfingers, in de smaak. En met stokjes eten was natuurlijk erg leuk. Ook Henk blijkt sushi lekker te vinden, helaas was het met een gezin wel een dure hobby…
Morgen mag Julia voor D afzwemmen. Een gezellig uitstapje dus naar het zwembad van San Nicolas, aan de andere kant van het eiland. Geen chloorlucht, hitte, veel mensen en eindeloos wachten maar rustig, in de openlucht en je kunt langs het zwembad met je kind meewandelen als het nodig is. Hopelijk mag Yente volgende keer afzwemmen voor A.
Marit kan nu al zonder zwemvestje maar met alleen bandjes om het zwembad in. Het lijkt wel een zeemeerminnetje zo vrij als ze is in het water. Het liefst neemt ze een aanloop en laat zich voorover in het zwembad vallen.
Een vervolg op het mindere nieuws: helaas was de uitslag van mijn vader een uitzaaing van het eerdere melanoom. Nu moet hij naar de chirurg voor een OK. Hopelijk kan hij nog beter worden. De precieze gevolgen van de uitslag zijn nog niet duidelijk.
Maandag 14 april
Ik ben een week in NL geweest op congres. Heerlijk shoppen, veel mensen zien en lekker vliegen zonder kinderen. Ik ben met mijn zussen naar de sauna geweest (dat is in NL toch altijd weer lekker), met Alie en Marieke de stad in geweest en ben bij mijn ouders en schoonouders geweest. Wat is NL toch een shopping Walhalla vergeleken met Aruba! Toen ik er woonde kwam ik nauwelijks in de stad maar nu had ik een waslijst: slippers en sandalen voor mij, een bikini voor mij, reisboeken Florida/ caribische eilanden, kinderboeken, kinderkleren, verjaardagkadootjes, plastic plantjes, skype-telefoon, sandalen Marit, congresboeken, drop, kaas, mozarella, paardenworst, knoflookolijven, toetjes enz enz. Gelukkig kan je op Aruba veel nederlands producten krijgen zoals pindakaas, hagelslag, stroopwafels, boerenkool enz. Maar wel tegen een prijs want de euro staat erg hoog (dus het is erg goedkoop voor europeanen om buiten europa op vakantie te gaan). Mijn schoonouders (laatste dag) kregen zowat een rolberoerte toen ze zagen wat ik had ingeslagen en hoe dat nu toch mee moest. Uiteindelijk na het verwijderen van het vele verpakkingsmateriaal lukt dat best (zware dingen zoals skates voor Julia/boeken in de handbagage).
Het minder goede nieuws van die week was dat bij mijn vader een grote klier in zijn oksel is gevonden. Aan die arm heeft hij 7 jaar terug een melanoom gehad. Nu afwachten wat de uitslag van de punctie is.
